سوال وپاسخ به دوستان 

سلام دوستان وعزیزان که ازاین وبلاگ دیدن مینماید .  دوستان محترم علم چیزیست که به تمام معنی آن هرکس به آن اندازه تلاش کرده وخودرا به آن مرحله علمی رسانده نمیتواند .که در اینجا من به چند جمله مختصرآن درارتباط به تحقیقات وتلاش دوستان اشاره مینمایم که آن به موضوعات مختلف ودیدگاهای مختلف جامعه وافراد جامعه ارتباط دارد .  یعنی اینکه هرکس به هردیدگاه که خودش برداشت ازهرکلیمه یا ازهرنویشته دروبلاگ . روزنامه . کتابهای داستانی .علمی . تاریخی ومقالات وبقیه نکته نظرات را به میل وخواست خودش تحلیل نموده وخودرا قناعت میدهد .             حتی برای طرف که خواننده آن نویشته یا مقالات وکتاب همان نویسنده باشد نیزتاکید وتکرار برآن دارد که بلی حقیقت همان است که من نویشته ام یا مینویسم .که آره برای آن نویسنده وبلاگ . کتاب یامقاله همان درست حقیقتی هست که شخص خیلی به زحمت وتلاش وقت خودرا تلف نموده مقاله یاکتاب نویشته است . که نباید نادیده گرفت وتفکیک داد تاراه ومضمون بهتررابرای ترقی وپیشرفت دیدگاه آن نویسنده برای ترقی فرهنگ جامعه ووطن شان جستجو نمود .                                        خوشبختانه جهان مجازی امروز طوریست که هردوست که اندک سوادهم داشته باشد به کامپیوتردست رسی دارد .دروبلاگهاحضورمیابد برایش نظرمینویسد ولوکه ظاهرااین نویسنده هیچ جنبه وربطی هم نداشته باشد اما ازینکه درجهان علم ومعرفت تحلیلگران زیادی وجوددارد وهرکدام به نحوه خودش برای نویسنده وصاحب نظر جواب مینویسد به طبق میل وزهنیت خودش امااینکه چه حساسیتی یاچه نتیجه های منفی که خواننده های دیگررا زهنیت میدهد این هم به نویسنده اصلی این مقاله تاثرگزارنیست .  وازخودش درهرشرایطی دفاع میکند وهمیشه تاکید برمطلب قبلی نویشته اش دارد . که من برتوصیه دوستان تاکیددارم عزیزان که بدروازه علم وکانون فرهنگی راه میابند ازتجریبه ودرک .فهم .شعور وآگاهی که دارند ازنویشته های ارزنده وسازنده .اطلاعات وتوانمندی که دارند فامیل . پدر .مادر .برادر . اقارب .همسایه اقوام ورفیقایش راکمک راهنمایی وهمکاری نمایند ازهرطریق ممکین تادرروند زندگی وجدانش ازش راضی وروحش برمبنی مسوولیت های که این افراددر قبال فامیل وجامعه اش دارد آرام باشد .                                                          این بدان معنی است که این مسوولیت هاوانتظارهامتوجه کسانی هست که فامل وجامعه ازآنعده انسانهاامیدواربوده وانتظاردارند . تاباشد که این شخص درراستای علم فهم وشعورکه شعور دراصل خود اساس زندگی افرادراتشکل داده وتقویت میکند وآن اینکه این درک راهردوست علمی وفرهنگی مادارد آنانکه شعورش آنهارارهنمایی وکمک میکند یقینا آموختن علم وتقویت روحی شانراازعلم وهنر کمک میخواهد .اما متسفانه تعدادکسانی بیشتررا میبنیم که علیه هردوست دیگربه حاشیه میرود به توهین .تحقیر .فحش ودشنام دست دراز میکند که اینک برای آنعده از دوستان که ازعلم .آداب . آگاهی همسویی وهمدلی سوق دادن فرهنگ یک جامعه یایک محیط کوچک را به وضع بهتر که نه متسفانه ؟؟                                                         آنعده افراد خودرا هم خیلی بهتردانسته وبرایش کافیست شهرت پیدانماید نام وشعارش بالاکشیده شود که من کمی به یادداشت ها ونویشته های قبلی دوستان توجه شمارا جلب مینمایم . یک سال قبل دروبلاگ محصلین عزیز فرهنگی پیام چهیل باغتومیخواندیم که نویشته های ماشاالله هرکدام دارای ۱۸الی ۲۰ پاراگراف ازطرف محترم جناب حنیف رحیمی را میخواندیم درانتقاد برانجمن فرهنگی پیام که این انجمن ازطریق دوستان محصلین ما درسال ۱۳۸۲ تاسیس وآغاز به کارکردند .                    وآن اینکه انجمن باید طوری باشد که طبق برنامه واساسنامه کمیته بندی شود کمیته خارجی دراسترالیاواتریش داشته باشد وظایف طبق خواست مسول مدیریت انجمن تقسیمات شود ازین حرفها وغیره.... رازیاد میخواندیم که نویشته های حنیف رحیمی برای خواندنش ماشاالله یک ساعت کامل وقت لازیم داشت وروی هرکدام نویشته های آقای رحیمی میخواندیم که همه حرف جدید وطرحهای جدید میباشد که طرحهای قبلی انجمن را نقص وحذف میکرد . که بالاخره بعد از جروبحث هاچند مرحله ای مدیریت وبلاگ انجمن پیام را مجبور میکند تا نظروطرح حنیف رحیمی به مرحله اجرا گزاشته شود که ماخیلی هاشاهد این جروبحثهابوده وتحقیق میکردم درهمان شروع این بحثها وطرحهای جدید آقای حنیف رحیمی واضحا نظراتم را نویشته وبه اطلاع دوستان میرساندم که آره این حرفها پوچ است ودروغ چون شناختی که من ازین دوستان دارم حنیف رحیمی میخواهد خودرا درجمع دوستان فرهنگی به یک چهره جدید معرفی نماید . که گویا این دانشمند بزرگ بعد از فاصله تقریبا مدت ۲۰ سال دوری ازوطن ودوستان. اقوام . ومحصلین دوباره به وطن برمیگردد .                  بایک پوزیشن جدید که این دانشمند قبلانیز با دوستان فرهنگی ومحصلین ارتباط های داشته است . زمان کم کم فرامیرسد وحنیف رحیمی بجای که این حقیقت هارا قبول نماید که آره حرف گفتن یا نویشتن در روی کاغذ بی روح وزبان یادر وبلاگ آسان است وراحت ولو که اگر فعلا آقای رحیمی دروغ گفته است نظرات ونویشته هایش برایش خوب جلوه میدهد اگردرک کند وبداند که دروغ گفتن وپوف کردن بداست ونادرست هرگزحنیف رحیمی این کاررا نمیکند .                                                             خوب این حرفها جریان داشت که دوستان محصلین وحنیف رحیمی ازهمدیگر خیلی به گرمی وبه تعارف استقبال میکرد که پول جمع نمایم وبه معارف . مکتب ویتیمان وفقراه وطن کمک نمایم ازین حرفهاوقت آن میرسد که حنیف رحیمی ازاسترالیا به پاکستان سفر میکند . بعد از مدتی که در پاکستان میماند طرف زادگاه اصلی وطن عزیزچهیل باغتوی پشی میرود . اینجاآنعده دوستان ومحصلین که تا حال با این دانشمند بزرگواردرغیاب ازطریق وبلاگ ویاایمیل تماس داشته است بخاطرکه ازطرف جانبین تعارفی زیاد دربین بوده از طرف دوستان محصلین واعضای انجمن عقیده هابر صدق این که امیدواری ٪۸۰ ازدوستان غلبه میابد که شاید بتواند خیلی کارهای اجراشود بخاطرکه گفتگوهای آقای حنیف رحیمی در قبلا که همرای ضیاه جان شفایی را میخواندیم دوستان باید چنان باورنماید که با رسیدن حنیف در منطقه خیلی مشکلات هارا میشود حل کرد . 

 خوب وقت فرا میرسد آقای رحیمی طرف پاکستان میایدبعدطرف زادگاه دوم شان در استرالیاتشریف میبرد آقای رحیمی در این زهنیت میافتدکه حرفهارا گفتیم حال بایداز وبلاگ انجمن سرپرستی کنم وقت که پن کود وبلاگ را از دوستان میخواهد تاوبلاگ در اختیارش قرار داشته باشد وهرچه دلش خواست بنویسد وبدون تحقییق وسانسور به نشر برساند اماوقت که دوستان این خواهش آقای رحیمی را قبول نمیکند ایشان با تعاون وهمکاری واتفاق دوستان اتریش وبلاگی را بنام انجمن حمایت از معارف درست نموده وبه فعالیت شروع میکند . اما اینکه چه فعالیتی ؟؟ خوب وبلاگ را درست نموده وآدرس شانرا به هر فردازوطنداران واقوام دوستان دادند که این وبلاگ آغازبه کار وبه فعالیت شروع کرد ..واینکه این دوستان رسما اعلام میدارد که وبلاگ حمایت از معارف آغاز به کارکرد مردم برایش سوالاتی دارند ونظرات خودرا مینویسد وبعداز مطالعه نظرات ازطرف حنیف رحیمی نظراتی که ازآقای رحیمی تعریف نموده ونظرات شان مطابق خواست این دانشمنداست در وبلاگ رونما میماند اما نظرات که کمی جنبه انتقادی یا پیشنهادی دارد بدون اینکه حنیف با دوستانش تحمل نظرات مردم را داشته است نظرات را حذف میکرد یا درجواب هر نویسنده که نویشته اش با نظرات جناب رحیمی مغایرت داشت فوری دشنام یا توهین وتحقیر برای آن نویسنده مینویشت که متسفانه از مدت یک سال این پروگرام ادامه داشت . تا دیدیم  کم کم این دشنام نامه وسعت پیدانمود هرنویسنده که دروبلاگ نظرمیدهد درجوابش از طرف حنیف رحیمی ودوستانش فحش ودشنام نویشته میشود که ما به معارف کمک میکنیم به نظرات مردم احترام نمیگزارد که ما به معارف کمک میکنم به پیشنهاد مردم درجوابش دشنام مینویسد که ما به معارف کمک میکنم وخلاصه ازین صحبت هاکه برای یک مدت کوتاه که وبلاگ بنام حمایت از معارف از طرف حنیف رحیمی به فحاشی ودشنام نویسی شروع کرده بود . که متسفانه نویشته هاونظرات را میخواندیم که نویشته های دوستان علیه مردم جزفحش ودشنام چیزی دیگری نیست . که رفته رفته آن جوش وخروش وتلاشهای که درفهرست دوستان برای کمک به معارف تدارک یافته بود کم رنگ شد . چون درهربار که مردم نظریا پیشنهاد مینویشت از طرف آقایان حنیف رحیمی ودوستان شان که در کانترول وبلاگ نقش داشت جواب خودرا یا فحش ودشنام دروبلاگ میخواند یا حرفهای جوک . توهین را علیه خود میخواند .                که این قضیه در وبلاگ حمایت از معارف شکل رسمی بخود گرفته بودتایک وقت میخواندیم که بغیر ازتوهین ودشنام نویسی علیه همدیگر چیزی دیگری وجود ندارد وبعد میخواندیم که وبلاگ آقای حنیف رحیمی شکلهای دیگری بخود میگیرد . گزشته اش را شما هم خواندید که به همه مردم توهین میکرد ودشنام مینویشت که مابه معارف کمک میکنیم بعد از یک چندروز تلاشها ونمایش عکسهای مکتب ومتعلمین مکتب ولیست فقرا بیاد وخاطره کمک به معارف اکنون دیگر این حرفهافراموش شده است . باهمین دشنام نویسی که این وبلاگ مسولیت بزرگی را به عهده گرفته بود . خوب ازین صحبتهاکه شما دوستان هم همیشه میخواندیدکه ازین حرفها زیاداست کمک درجای خودش اما سوال در اینجاست ؟ که آقای حنیف رحیمی ودوستانش که طی این دوران برای هیچکس اهمیت وارزش قایل نبود که مابه معارف کمک میکنیم وازمعارف حمایت میکنیم . درحال که این دوستانکاری کردند که با مداخلات خوددرامورات مردم درآبروی مردم درشخصیت مردم ازکوچک گرفته تابزرگ ازمحصلین گرفته تا آدمهای عام .   که اینراباید آقای رحیمی ویارانش که ازآنهابرای دشنام نویسی کمک خواسته بود تا آن دوستانش خوب میتوانیست علیه مردم جوک دشنام بنویسد . که نه ازکمک خبری بود ونه کسی حرفهای گزشته اش را بیادداشت که من درگزشته چه نویشته ام ویابا مردم چه قول وقرار داده ام جواب بگوید که بلی آقای رحیمی شما یک بار دیگر نویشته های گزشته وجروبحثهای خودرا با آقای ضیاه جان شفایی مرور نماید تابه یاد وخاطره گزشته ات بیافتید نویشته های پیشین شما در وبلاگ پیام موجود است . آیا گاهی وقت به این نویشته هایت توجه خواهی کرد ؟ وچه جواب دارید آیا اینکه وبلاگ شما حمایت گر معارف ولیسه عالی چهیل باغتو بود . شما ودوستانت که دروبلاگت نفوس کرده وبلاگ را به میل خودش چرط وپرط نویشته بجای که یک اولگوی خوب ونمونه باشید چه یک وبلاگی درست کردید ؟ که دشنام خانه ودشنام نویسی درست شده است که آیا این مسولیت بدوش شما ودوستان تان که کانترول وبلاگ رابه عهده داشت نیست ؟ شما باید جواب بگوید که به فقراه ومعارف وطن که کمک میکردی همین بود ؟ ازیکطرف دوستان وهمه مردم نویشته های آدم های خبیس وفرصت طلب را میخواند چه خواهد گفت ؟ که راه اندازی این دشنام نامه ودشنام نویسی ازطرف شما نیست ؟ یا اینکه آنعده از دوستان فقیر وطن ومعارف . معلمین . محصلین وغیره که چشم امید به کمیته خارجی انجمن حمایت از معارف حنیف رحیمی دوخته بود امروز به یاس ناامیدی تبدیل شده و بباد مسخره گرفته نشده است ؟ اینهاهمه سوالاتی است که باید جواب بگویی تا به کمک وحمایت از معارف چهیل باغتوی پشی ؟؟  چه خوب است که آدم براساس مسولیت های وجدانی خودبرمبنی نه قوم وشناخت زادگاه وجایگه شان بلکه برمبنی انسان دوستی وآنچه خودرا درقبال طبقات محروم جامعه ووطن شان مسول قرار داده است احساس مسولیت بکند . تاهم یک الگوی نیک درراه بیهبود وتقویت فرهنگ ومعارف شان شده باشد وهم به تعهدات خود جامه عمل پوشیده است ..